Terapia Warszawa Praga Południe
Nie. Wiele osób zgłasza się z wątpliwościami: "Czy to już uzależnienie?", "Czy nie przesadzam?". Terapia to także miejsce na nazwanie problemu i spokojne przyjrzenie się swojej sytuacji. Nie etykieta jest tu najważniejsza, lecz Twoje cierpienie i potrzeba zmiany.
Terapeuta uzależnień posiada specjalistyczne przygotowanie do pracy z mechanizmami uzależnienia, nawrotami, głodem substancji, zaprzeczaniem i racjonalizacją. Praca koncentruje się nie tylko na objawach, ale również na stylu funkcjonowania, relacjach i emocjach, które podtrzymują uzależnienie.
Pierwsze spotkanie ma charakter konsultacyjny. Rozmawiamy o Twojej sytuacji, trudnościach, oczekiwaniach i obawach. To także czas, abyś sprawdziła/-ł, czy czujesz się bezpiecznie i komfortowo. Nie musisz opowiadać wszystkiego – tempo pracy zawsze dostosowane jest do Ciebie
Nie zawsze. Decyzja o abstynencji jest ważnym tematem, ale nie jest wymuszana. Pracujemy nad świadomością mechanizmów uzależnienia, motywacją do zmiany i realnymi możliwościami. Dla wielu osób proces dochodzenia do abstynencji jest stopniowy.
Nie ma jednej odpowiedzi. Czas trwania terapii zależy od wielu czynników: rodzaju uzależnienia, długości jego trwania, sytuacji życiowej, wsparcia społecznego i gotowości do pracy. Terapia może trwać kilka miesięcy lub dłużej – zawsze omawiamy to wspólnie.
Tak. Obowiązuje mnie tajemnica zawodowa. Wszystko, co pojawia się w gabinecie, pozostaje między nami, z wyjątkiem sytuacji określonych przepisami prawa (np. bezpośrednie zagrożenie życia).
Lęk, wstyd i poczucie winy są bardzo częste – szczególnie u osób zmagających się z uzależnieniem. Terapia nie polega na ocenianiu ani moralizowaniu. To bezpieczna przestrzeń, w której możesz mówić tyle, ile jesteś gotowa/-y w danym momencie.
Terapia nie jest "magicznym rozwiązaniem", ale daje realne narzędzia do zmiany. Pomaga zrozumieć siebie, mechanizmy uzależnienia, nauczyć się regulować emocje i budować życie bez destrukcyjnych schematów. Skuteczność terapii rośnie wraz z zaangażowaniem i regularnością spotkań.
To częste doświadczenie. Każda terapia jest inna, a gotowość do zmiany zmienia się w czasie. Wcześniejsze niepowodzenia nie oznaczają, że pomoc jest niemożliwa – często są ważnym źródłem informacji o tym, czego naprawdę potrzebujesz lub co nie zadziałało.
Tak. Pomagam osobom żyjącym w relacji z osobą uzależnioną: partnerom, dorosłym dzieciom, rodzicom. Współuzależnienie to realne cierpienie, które również wymaga wsparcia i pracy nad sobą.
Tak. Możesz pracować nad sobą, swoimi granicami, emocjami i sposobami reagowania, nawet jeśli druga osoba nie podejmuje leczenia. Często taka zmiana wpływa na cały system rodzinny.
Rozmowa jest ważna, ale nie jedyna. W terapii wykorzystujemy konkretne narzędzia: psychoedukację, pracę nad schematami myślenia, emocjami, relacjami i planem radzenia sobie w trudnych sytuacjach.
Najczęściej spotkania odbywają się raz w tygodniu. Częstotliwość może być modyfikowana w zależności od Twoich potrzeb i etapu terapii.
Wiele osób z uzależnieniem długo dobrze funkcjonuje zawodowo i społecznie. To, że "dajesz radę", nie oznacza, że nie płacisz za to wysokiej ceny emocjonalnej. Terapia nie jest zarezerwowana tylko dla osób w kryzysie.
Tak. Konsultacja nie zobowiązuje do rozpoczęcia terapii. Dla niektórych osób jedno lub kilka spotkań ma charakter porządkujący i diagnostyczny.
Nie musisz się specjalnie przygotowywać. Wystarczy, że przyjdziesz i spróbujesz opowiedzieć o tym, co jest dla Ciebie najważniejsze. Resztę wypracujemy wspólnie.
Nie. Terapia to wyraz odpowiedzialności za siebie i swoje życie. Korzystają z niej osoby, które chcą lepiej rozumieć siebie i wprowadzać realne zmiany.
Kontakt możliwy jest telefonicznie lub mailowo. Jeśli wahasz się – zadzwoń. Czasem krótka rozmowa wystarczy, aby zrobić pierwszy krok.
Bo problem rzadko znika sam. Im wcześniej podejmiesz kontakt, tym więcej masz zasobów i możliwości zmiany. Nie musisz radzić sobie z tym w pojedynkę. Sam fakt, że tu jesteś oznacza, że szukasz wsparcia.